Over de bevalling wordt vooral tegen jou gepraat. Jij krijgt de folders, jij zit op de bank bij de verloskundige, jij voelt wat er in je lichaam gebeurt. Maar er is nog iemand die er straks bij is en die zich vaak afvraagt wat hij of zij nou eigenlijk moet doen. Dat is je geboortepartner. En hoe beter jullie je samen voorbereiden, hoe minder er straks bedacht hoeft te worden.
Wie is je geboortepartner?
Je geboortepartner is degene die jou tijdens de bevalling bijstaat. Voor de meeste vrouwen is dat hun partner, maar het kan net zo goed je moeder, je zus, een vriendin of een doula zijn.
Waar het om gaat is dit: het is iemand bij wie jij je durft te laten gaan. Iemand tegen wie je niet beleefd hoeft te doen als je pijn hebt. Dat is een ander soort keuze dan wie er het meeste recht op heeft om erbij te zijn.
De belangrijkste taak is aanwezig zijn
Veel geboortepartners denken dat ze iets moeten oplossen. Dat ze de pijn moeten wegnemen of precies moeten weten wat er gaat gebeuren.
Dat hoeft niet. Wat wel helpt: een rustige stem, een hand in je onderrug, oogcontact als een wee opkomt. Er zijn zonder te vluchten in praktische dingen. Een geboortepartner die zelf rustig blijft, maakt de kamer rustiger. Dat is bijna altijd waardevoller dan goede raad.
Praat vooraf over je bevalwensen
Tijdens de bevalling ben je vaak niet in staat om lange gesprekken te voeren. Juist dan is het fijn als je partner weet wat je wilt, zodat hij of zij dat namens jou kan uitspreken.
Bespreek daarom van tevoren wat je wensen zijn rondom pijnstilling, houdingen, wie er in de kamer is en hoe je begeleid wilt worden. Spreek ook af wanneer je partner voor jou mag spreken en wanneer juist niet. Sommige vrouwen willen op het moment zelf alsnog zelf beslissen, en dat is goed om vooraf te weten.
Oefen samen wat je straks nodig hebt
Wat je één keer hebt geoefend, komt onder druk makkelijker terug. Oefen daarom samen met ademhaling, met tegendruk op je onderrug en met een paar houdingen die je prettig vindt.
Het voelt in de woonkamer misschien wat onwennig. Maar tijdens de bevalling merk je dat je partner weet waar hij zijn handen moet leggen, en dat scheelt jullie allebei zoeken.
Ook je partner mag het spannend vinden
Toekijken terwijl iemand van wie je houdt pijn heeft, is zwaar. Veel geboortepartners voelen zich machteloos en durven dat niet te zeggen, omdat het gevoel dat het niet over hen gaat.
Toch mag het benoemd worden. Even de gang op om diep adem te halen is geen falen. Ook je partner mag vooraf vragen stellen aan de verloskundige over wat er gaat gebeuren. Wie weet wat hij kan verwachten, schrikt minder van wat hij ziet.
Wat als het anders loopt dan gepland?
Bevallingen volgen zelden precies het plan. Ga je alsnog naar het ziekenhuis of komt er een ingreep aan te pas, dan verandert er veel om je heen: andere ruimte, andere mensen, andere apparatuur.
Dan wordt de rol van je geboortepartner juist groter. Hij of zij is het bekende gezicht dat blijft. De stem die je herkent tussen de onbekende stemmen door. Dat is precies waarom die voorbereiding samen zoveel waard is.
Jullie doen dit samen
Je hoeft de bevalling niet alleen te dragen, en je partner hoeft niet alles te weten. Wat telt, is dat jullie hebben besproken wat je van elkaar nodig hebt.
Neem er in de laatste weken van je zwangerschap een avond voor. Geen afvinklijstje, gewoon een gesprek. Dat ene gesprek doet vaak meer voor jullie vertrouwen dan alle verhalen die je onderweg hoort.
